Ринат Заитов Ұлттық әскери-патриоттық орталыққа басшы болып келді де, бірінші сөзінде ең ауыр шындықты айтты: «Бұл жолы министрлердің баласы да әскерге барады».
Бұл тағайындау емес, сынақ. Өйткені әскердің проблемасы – қаруда емес, сенімде. Халық оқ-дәрінің жетпейтінін емес, әділеттің жетпейтінін көріп отыр.
Ауылдың баласы шекарада тоңып тұрғанда, шендінің баласы Лондонда оқып жүрсе, қандай оркестр, қандай ансамбль рух береді?
Мемлекет жылдар бойы плакат ілді, ән айтты, форум өткізді. Есік ашылмады. Өйткені идеологияны қағазбен емес, мысалмен дәлелдеу керек. Енді микрофон генералға емес, ақынға берілді. Генерал бұйырады, ақын ұятқа қалдырады. Автомат емес, сөз ататын уақыт келді.
Егер Ринаттың сөзі іске айналса – министрдің баласы шынымен сапқа тұрса, бұл Орталық тарихтағы ең мықты реформа болады. Егер сөз сөз күйінде қалса, Орталық тағы бір тойхана болып қалады. Сондықтан сұрақ «Ринат қолынан келе ме?» емес. Сұрақ: «Жүйе ақынның сөзіне көне ме?»Нағыз айтыс енді басталады.
